Gelecek zamandan kesit

.
.
.

Sadi bıcır bıcır konuşan, enerjisi bitmek bilmeyen Busenaz'e masal anlatıp zor olsada uyutmayi başardı, yanına Songül'e evlilik teklif ettiği günde kazandığı minik ayıcık Junior Sadi'yi koydu ikisinide yüzerini güzelce pikeyle örttü, minik tebessümle kızının yanağını sevdi uyandırmamaya özen göstererek başından öpüp kokusunu içine çekti... içi huzura doldu yavaşça ayağa kalkıp odadan çıktı, Busecik korkmamasi için gece lambasını ve kapıyı hafifçe açık bırakıp, yatak odalarına geçtı...

Songül Sadi'yi görünce gülümsedi

"Uyudumu çileğim?"

"Uyudu, uyududa ama önce babayı yine şekilden şekile soktu..."

Tatli tatli gülümsedi, Songül nevresim takımını değiştirmeye başladığını görünce yardım etmek için değer tarafından tuttu

"Ne o yine mi at oldun kocacım?"

"Hıhım at, kaplan, ayı masalda ne kadar mahlukat varsa hepsini gösterdim laa..."

"E Sadi Payaslı kız babası olmak istiyordun, ne o şikayet mi ediyorsun?"

Uğraşmak için kikirdayarak Sadiye bakti

"Tıh ben halimden memnunum, mis kokulu çileğim mutlu olacaksa ömrümün sonuna kadarda at olmaya razıyım ben... Mambolinam?"

"Efendim hayatım?"

Yastıkları düzelttiler

"Niye bunları değiştiriyon? Sabah sermiştik yaa, sen sevdiğin gibi mavi mavi..."

"Hee ben sana onu demedim..." yatağa oturup kikirdadi Songül "Gel otur anlatayım"

Sadi yatağın başlığına yaslanarak uzandı kollarını açtı Songül Sadi'nin göğsüne yasladı Sadi ellerini karısı'nın karnında kenetleyerek sarıldı

"Noldu anlat bakalım güzelim?"

Songül boynundan sesli öpücük aldı

"Şu yan odadaki küçük hanım var ya küçük hanım..."

"Oyy mis kokulu Buseciğimm benim kurban olurum ben ona ne yaptı yine"

Merakla kızı ne yaptığını Songül'ün omuzuna çenesini koyarak dinlemeye başladı Sadi

"Sadii... büyüdükçe çok yaramaz oluyo bu kız yaa, yemek yapmak için beş dakika yanlız bıraktım odası da oyuncak falanla oynuyordu, gözle kaş arasında senin beyaz tahtanın kalemini nerden bulduysa bulmuş... yemek yaptım odaya döndüğüm de ne gördüm bil bakalım babası..."

"Yine ne çizmiş güzel kızım benim?"

Güldü Sadi

"Nevresimleri boydan boya boyamış ya Sadi... bide 'baba, gül, güneş, kuş' çizdim diyo... sen dokuz ay karnında taşı bıcır bıcır konuşup babayı resmini çeksin ..."

"Uyyy... babasının bi tanesi yerim ben onuu... birak istediği yere çizsin ama güzel annesi çileğimize kızma olur mu? Belki ilerde anneannesi gibi resim hocası yada ressam olur... Hee baba kız ilişkimizide kıskanma sana dedim Buseciğe kardeş yapalım ana oğul ne yaparsanız yapın karışmayiz diye..."

"Hiyy... çok fırsatçısın kocacım, ne kardeşi erken, çileğimiz iki yaşına bile dolmadı daha..."

"Olsun laa... beraber büyüyeceklek işte bana kalırsa çoktan kreşe çevirmiştim bu evi piti piti gezerler ortalıkta fena mı?"

"Ohaa... kreşe? Yavaş gel kocacım..."

"Hıhım yavaş ama geleyim dimi?"

Sırıtarak seri hareketle Songül'ü altına aldı

"Sen iflah olmazsın Sadii..."

Kikirdayarak Sadi'nin boynundan sarılıp buselerine cevap vermeye başladı... Sadi Songül'ün boynuna indi koklayarak öpüyordu tişörtünü eteğinden tutup tam yukari çekerken yan odada Buseciğin sesi geldi 'bab-ba bab-baa...'

Songül kahkaha atarak "hadi babası geçmiş olsun kızın çağırıyor..."

"Ah be babacım... Daha bir saatçik uyusaydın belki kardeş gelirdi."

"Sadi!"

'BAB-BAA...'

"Geliyorum miniğim..."

Songül'ün dudağına öpücük kondurdu

"Annesi iki dakika bakıp geliyorum uyuma, konuşacak 'şeylerimiz' var..."

Songüle göz kırptı ayağa kalkıp hızlıca kızının yanına ayrıldı... Songül'de arkasından gelip kocasıyla kızını izlemeye başladı...

Kesit'tin sonu... Mutlu çocuklu Payaslı ailesinin sıradan huzur dolu geçen akşamı geldi aklıma yazmazsam aklımdan uçacak diye korktuğum için kesiti yazmaya karar verdim umarım beğenirsiniz...