37 bölüm'den kesit

.
.
.

Hakan sağ eli Kazim'i gönderip, yüksek sesle

Hakan: Firuzee! dedi

Sakin hayattan küsmüş gibi bıkkın kısık sesle "Ne?" dedi Firuze Hakan'ın arkasından gelip

Hakan Firuze'yi baştan aşağı süzdü "iki saattir bunu mu giydin? Zevkini sikeyim!" dedi gözlerini devirip Firuzenin yüzerindeki her yeri kapalı kolları uzun hafif bol, mor renkli elbiseye bakarak.

" Taş gibi bedenin var, o kadar marka, kıyafet getiriyorum onları giysen ölürsün dimi? diye Firuzenin canını acıtarak kolunu sıktı

Firuze soğuk bakışlarını Hakan'a kitledi, canına çoktan tak etmişti artık, her gün azarlanmak, aşağılanmak ama bu herife katlanmak zorundaydi "Kimin için süsleneyim?" dedi sakınlığını bozmadan

Hakan Firuzeden gelen cevapla biraz afalladi, sinirle dişlerini sıktı, Firuzenin kolundan çekerek burun buruna geldi.

"Benim için! Var mı bir diyeceğin, lan?!"

"Sen kimsin sevgilim mi, kocam mi?" dedi sessizce, bu Hakanı siniri arttırdı

"Belanı sikerim, ne diye geveliyorsun? Yüksek sesle konuş lan!" diye kolunu sıktı

"Hakan, kolumu bırak canımı acıtıyorsun..." dedi soğuk bi bakişla, zaten Firuze başka türlü bakmayı, gülmeyi, hayattan zevk almanı çoktan unutmuştu ki... Hakan onun hayallerini, mutluluğunu, geleceğini elinden almıştı... On sekiz yaşında olmasına rağmen kendisi tükenmiş gibi hissediyordu, üç yıldır sadece bir amaç için yaşıyordu... Tabikide Hakanla yaşamaya ne kadar yaşamak denirse, o kadar yaşıyordu...

.
.
.

Merhaba, her kese... Yat yat canım sıkıldı küçük bir kesit atayım dedim, en kısa zamanda yeni bölüm'le görüşmek üzere, sağlığınıza dikkat edin, seviyorum sizi 💙.