34 bölümden kesit

Beş buçukta çalan alarm sesi ile Songül uykuya doymasa da uyandı, iki saat önce yani uyumalarindan önce kurmuştu alarmi özel bi anı kaçırmamak için... Songül Sadi'nin göğsünden başını kaldırdı alarmı kapatıp Sadi'yi uyandırmaya başladı...

"Saa-di..." tatlı bi sesle seslendi kocasının saçlarını yüzünü severek, "Hayatımmm uyan... Sadii...", Sadi uykuya doymadığı için gözlerini hafif araladı uykulu bi sesle"Hığ?! Mambolinam noldu, iyimisin? " dedi.

"İyiyim... uyan, hadi hayatım uyan" Sadi'nin kolundan çekerek. Sadi uykulu gözlerini okşayarak dağınık saçlarını parmaklarıyla arkaya taradı, Songül'e 'noluyo' der gibi baktı...

Songül Sadi'nin uyandığına çocuk gibi sevindi, dudağına kısacık öpücük kondurup "Günaydın kocacım" dedi ve tatlı gülümsedi.

"Günaydın karıcığım" deyi Songül'e belinden sımsıkı sarıldı ve espri yaparak konuştu "Nee o, işe mi geç kalıyoruz? Gündoğmadan uyandık" güldü.

Songül telefonuna baktı "Dört dakika sonra..." diye Sadi'ye arkasını dönerek yaslandı... Sadi hala ne olduğuna anlam veremiyor gibi sordu "neye dört dakika? " diye sordu

Songül güneşin ilk ışıklarını göstererek "Gündoğmasina hayatım..." dedi tatlı tatlı gülümseyerek

Hamakta hafifçe sallanarak karı koca gündoğmasini izlemeye başladılar...

Gündoğduktan sonra Songül uyumaya başladı. Sadi'de Songül'ü uyutmamak Songül'le uğraşmaya başladı. Songül burnunu öptü sonra hafifçe ısırdı.

Songül uykulu uykulu gözlerini acti "Kocacım napiyorsun? " dedi, Sadi Songül'ün yanağından, dudak kederinden bi kaç kere öptü "Bişey yapmıyom güzel karıcığımi severek uyandırmaya çalışıyorum"

Songül Sadi'ye iyice sokularak "Hayır yapma uyucam ben" dedi. Sadi Songül'ü uyutmaya hiç niyeti yoktu "Hadi güzelim uyan, yoksa uyandırmasıni bilirim"dedi yaramaz çoçuk gibi bakarak konuşmasını devam etti "Yok öyle bişey Kara Mambaamm, sabahım köründe uyandırıp, sonra ben uyucam demek hadi uyan"

"Tıh ben halimden memnunum" dedi Sadi'ye sarılarak yüzünü kapattı Songül.

Sadi Songül'ün belinden parmağıle dürterek "Şşşş... üçe kadar sayıyorum uyandın uyandın Mambolina, yoksa günah benden gitti!"

Songül kafasını kaldırdı şaşırarak Sadi'ye baktı "Ne yapacaksın? ". Sadi sırıtarak hamaği sallamaya hazırlanıyordu... "Bir... iki..." dedi muzipçe gülümseyerek.

Sadi'nın ne yapacağını anlayan Songül "Hayır Sadi! Sakın o aklındakini yapyim deme... Sabah sabah ıslanmak istemiyorum" dedi ve sımsıkı sarıldı Sadi'ye.

Sadi saymaya devam etti "İki buçuk...".
"Tamam tamam dur uyandım, bak Sadi... yapma". "Çok geç, üç!" diye hamağı devirdi ikiside suya düştüler.