Το μυστήκο της Ριγιονας και της χαμένης πριγκίπισσας (6)

Όταν εκινη έφυγε η Ριγιονα κατέβηκε στην κουζίνα να πεοι νερό. Και μετά ξανά ανέβηκε στο δωμάτιο της. Αλλά δεν μπόρεσε να ξανά κυμιθει. Στρυφογιρνουσε όλλη την ώρα στο κρεβάτι. Ήρθε το προη αλλά δεν μπόρεσε να κιμηθεί.
Τώτε η Ρίγιονα σηκώθηκε και ετοιμάστηκε οπός πάντα για τι σχολή.
Επειδή δεν είχε κιμιθη όλλη το βράδυ και δεν μπορούσε να κυμιθει αλλο, και είχε ήδη ετιμαστη γι τη σχολει αποφάσισε να πάει νοτιότερα στη σχολή και έφυγε από το σπίτι πρην καν ξυπνισουν η γωνεις της.
Η ώρα ήταν 5:42 και η Ριγιονα μόλης είχε φταση στη σχολεί. Νομίζοντας ότι δεν θα είχε κανέναν κάθησε στο παγκάκι και έβγαλε το προτο βιβλίο που έπιασε από την τσάντα της και άρχισε να διαβάζει για να ξεχαστεί Και τώτε ενιοσε ότι κάποιος έκατσε πίσω της. Τώτε γύρισε να δει ποιος ήταν.
Όταν γύρισε ειδε τον Ποαρ να την κιταζει και τώτε η Ριγιονα αμεσος σηκώθηκε από το παγκάκι και ρωτισε

- Τι κάνεις εσύ εδώ?Με παρακολουθείς? Τι θες?

Ο Ποαρ σικοθικε και είπε

- Ήρθα να σου ζιτισω συγνωμη για εκινη την ημέρα. Δεν ευτεγες εσυ αλλά εμείς. Σε φέραμε με το ζωρι κάτω και από πάνω σε είπαμε και απατεονισα. Ήρθα να σου ζιτισω συγνωμη από όλους από την καρδιά του θαλασινου δρακου.

Τώτε η Ρίγιονα απαντισε

- Σας συχωρο. Και μιας και είσε εδώ θέλω να ρωτήσω κάτι... Ειμουνα της προάλλες στη βιβλιοθικη και διάβαζα για την Καρδιά του θαλασσινού δράκου. Είναι αλήθεια ότι εάν η Ρέα θελήσει να βγάλει την πόλη στην επιφάνεια θα καταστραφούν ολλα τα χωριά τριγυρο?

Ο Ποαρ κιταξε την Ριγιονα κατάματα και της απαντισε μετά από λίγο με κατεβασμένο το κεφάλι

- Ναι είναι αλήθεια αλλά όλλη η κατικη της Καρδιάς του θαλασσινού δράκου θα πεθάνουν εκτός από αυτούς που μπορούν να αναπνέουν εκτός από το νερό, τον αέρα, και αυτή είναι λίγοι.

Η Ριγιονα δεν ευχαριστήθηκε από την απαντιση που πήρε αλλά ήταν συγουρι ότι δεν θα ήταν καλή η απαντιση γι'αυτό ήταν προετοιμασμένη. Στέλνοντας μερικά λεπτά στην απόλυτη σιωπή η Ριγιονα ρωτισε

- Θέλω να σας βοηθήσω αλλά....Δεν Θέλω να πεθάνει κάνεις..Γυνετε αυτό?

Ο Ποαρ δεν ηξερε τι να απαντιση κοιτούσε μερικά λεπτά την Ριγιονα και μετ επιτα είπε

- Αυτό δεν το γνωρίζω. Αλλά πιστεύω ότι ησος γυνετε αυτό.

Η Ριγιονα χαμογέλασε λίγο και ο Ποαρ το παρατήρησε. Τώτε η Ρίγιονα ξανά κάθησε στο παγκάκι και ο Ποαρ από δυπλα της. Μετά από μερικά λεπτά σιοπις παλη. Η Ριγιονα ρωτισε

- Αφού μπορείς να αναπνές γιατί συνεχίζεις να μένεις κάτω από το νερό και όχι στην επιφάνεια?

Ο Ποαρ απαντισε

- Επιδι εκεί ανεικο. Έκι είναι το σπίτι μου. Και η οικογένεια μου. Δεν θέλω να αφήσω τα αδέρφια μου αλλά ούτε και το σπίτι μου.

Μετά από αυτά τα λόγια που άκουσε η Ριγιονα, χαμογέλασε. Και ο Ποαρ συνέχισε

- Θα θέλαμε να έρθεις κάποια μέρα σε εμάς κάτω να σου κάνουμε το τραπέζι. Αν γυνετε σήμερα το απόγευμα κατά της 00:00?

Η Ριγιονα είχε ξεχάσει τα λόγια της κοπέλας απο εχθές το βράδυ και συμφώνησε να πάει στο τραπέζι.
Ο Ποαρ χαμογέλασε, αποχερετισε την Ριγιονα και έφυγε. Η ώρα είχε πάει 7:30 και η μαθητές άρχισαν να έρχονται στη σχολει.
Το προτο μάθημα άρχισε και η Ριγιονα πήγε στην εθουσα της οπός πάντα.
Και κάθησε στην θέση της. Μετά από λίγο δυπλα της κάθησε η Αμέλια η οποία Μόλης ηδε έρθει.

- Καλημέρα Πώς και τωσο προηνι σήμερα?

Ρωτισε η Ριγιονα την Αμέλια και γέλασε. Αλλά για την Αμέλια αυτό δεν φάνηκε αστιο και απαντισε

- Έτσι γουστάρω. Τι απαγορεύετε?

Η Ριγιονα κατευτοιαν κατάλαβε ότι κάτι είχε συμβεί και πάνω που ήθελε να μιλήσει στην εθουσα μπεικε ο δάσκαλος. Και αναγκάστηκε η Ριγιονα να μήνη σιωπηλή.
Έπειτα από 45 λεπτά το μάθημα τελειοσε και η Ριγιονα ήθελε να πει κάτι στην Αμέλια αλλά δεν πρόλαβε να γυρίσει πλευρό πως εκινη εξαφανίστηκε. Η Ριγιονα αγκομενη έτρεξε γρυγορα έξω από την εθουσα και άρχισε να την ψάχνει. Και εκεί που έτρεχε κάποιος ξαφνικά την άρπαξε από το μπράτσο και την έβαλε μες την εθουσα της χυμιας. Φοβισμένη η Ριγιονα ανιξε τα μάτια να δει ποιος ήταν. Και ήδη μια γνωστι φιγούρα μπροστά της..

- Εσυ?...

🧜‍♀️Συνέχεια🧜‍♀️