Ата-ананың үш қателігі

Ата-аналар балаларына қатысты үш қателікті жиі жасайды. Бірінші қателік – балаларына кітап сатып алмау. Екінші қателік – балаларына күнделік жазуды үйретпеу. Үшінші қателік – мектеп мұғалімдері балаларына қамқорлық жасайтынына сену және үміттену.

Әр үйде кітапхана болуы керек. Ата-аналар балаларына кітап сатып алуға міндетті. Үйдің жүрегі ас үйдегі тоңазытқыш емес. Үйдің жүрегі – кітап сөресі.1 Кітап – өткеннің, болашақтың, мүмкіннің, мүмкін еместің, қол жетімдінің және қол жетпестің сыртқы әлеміне арналған терезе. Кітаптар – басқа адамдардың жан дүниесін тамашалау және зерттеу үшін шақырулар мен саңылаулар. Сондықтан ата-аналар кітаптарға кем дегенде тамаққа жұмсаған ақшадай ақша жұмсауы керек.

Мысалы, ата-аналардың көпшілігі балаларына смартфон сатып алады, өйткені олар телефонды қазіргі заманға қажет деп санайды. Телефонның бағасы шамамен $250.00 құрайды. Бір кітаптың бағасы шамамен $5.00 құрайды. Яғни, ата-аналар бір телефонның орнына елу кітап сатып алуы керек. Балаңыздың бөлмесіндегі елу кітап баланың қолындағы бір телефоннан әлдеқайда жақсы.

Жоқ, балалар телефондарында елу кітап оқымайды. Бұл болмайды. Егер сіз бұл идеяға сенсеңіз, онда сіз өзіңізді алдап жатырсыз. Әрине, телефон сатып алып, балаға сол телефонда ойын ойнауға мүмкіндік беру әлдеқайда оңай. Дегенмен, оңай жол – дұрыс емес.

Екінші қателік – балаларға күнделік жазуды үйретпеу. Жазу – ми үшін жаттығу.2 Жазу жазбаған ми жалқау болады. Жазу баланы анық ойлауға үйретеді. Балаңызға күнделік жазуды үйретіңіз. Балаңызға күнделік жазу үшін әдемі блокнот пен сапалы қаламдар сатып алыңыз.

Үшінші қателік – мектеп мұғалімдері балаларына қамқорлық жасайтынына сену және үміттену. Мемлекеттік мектептер орташа деңгейдегі балалардың дарынды болуына көмектесуді мақсат етпейді. Мемлекеттік мектептер артта қалған балалардың орта деңгейлі болуына көмектесуді мақсат етеді. Мектеп мұғалімдері балаларға оқуды, жазуды және санауды үйренуге көмектесе алады.3 Алайда мектеп мұғалімдері балаларға нені оқу, нені жазу және нені санау керектігін шешуге көмектесе алмайды. Ата-аналар балаларға нені оқуды, нені жазуды және нені санауды шешуге көмектесуі керек, өйткені ата-аналар балаларын басқалардан жақсы біледі.

Егер сіз мектеп мұғалімдерінің балаңызға көмектесіп, бағыт-бағдар береді деп сенсеңіз және күтсеңіз, сіз қателесесіз, өйткені мектеп мұғалімдерінде сіздің балаңыздан басқа тағы екі жүз оқушы бар. Осылайша сіздің балаңыз 100÷200=0,5% мұғалімдердің назарын ала алады. Дегенмен, сіз балаңызға 0,5% емес, 100% көңіл бөле аласыз.

Барлық ата-ана өз балаларының жақсы болашағын қалайды. Ата-аналардың көпшілігі не жасау керектігін білмейді, өйткені олар шатасып қалған. Сондықтан алдымен кітап сатып алып, үй кітапханасын жасаңыз. Екіншіден, балаңызға күнделік жазуды үйретіңіз. Үшіншіден, балаңыз үшін жауапкершілікті алыңыз, оны мектеп мұғалімдеріне артпаңыз.

Дереккөздер:

1. Allee, M. H. Books at Home. ALA Bulletin 34, 623–630 (1940).

2. Klemm, W. R. Why Writing by Hand Could Make You Smarter. Psychology Today http://www.psychologytoday.com/blog/memory-medic/201303/why-writing-hand-could-make-you-smarter (2013).

3. Graham, P. A. Schooling America: how the public schools meet the nation’s changing needs. (Oxford University Press, 2005).