Həqiqət - SÖZ (aze Version)

Aranızda kimsə deyə bilər, "Mən Allaha inanmıram." Məndə sizə deyirəm, 'inanıram' deyənlərin hamısı inanırmı? Ən azından siz yalan danışmırsız. Bəs heç özünüzdən soruşmusuz ki niyə Allaha inanmırsınız? Onda siz mənə belə deyərsiz, "Bəs siz niyə inanırsınız?" Əgər 12-13 yaşlarımdakı mənə, bu sualı versəydiniz bu suala cavab verə bilməzdim və ya 'Çünki anam və atam inanır və mənə Allaha inanmalı olduğumu öyrədib' -deyərdim. Hətta iman etdiyimi belə deyə bilməzdim, sadəcə olaraq bilirdim ki, O yaxşıdı. Və Onun sözünə baxsaq cənnətə girəcəyik. Ama Onu həqiqətən tanımırdım. Onun etdiyi hər şeyin düz olduğunu bilirdim. Onu sevirdim, bəlkə də sevdiyimi zənn edirdim ama Onu həqiqətən tanıyırdım mı? Məncə yox! Böyüdükdə Müqəddəs yazıları araşdırmağa başladım, Onun, -körpəliyimdən bəri inanmalı olduğum söylənən Şəxsin kəlamını araşdırmağa başladım. Əslində bunu sanki məcburən edirdim. Çünki məndə bu düşüncə formalaşmışdı, "Əgər Müqəddəs Kitabı oxumasam Rəbb məndən inciyəcək, O Öz Oğlunu belə əsirgəməyib, mənsə bir fəsil İncil oxuya bilmirəm?" və ya "əgər oxusam onda başımıza heç bir pis iş gəlməyəcək. Ama oxumağı dayandırsam Rəbb qəzəbini üstümüzə tökəcək." Beləcə mən gördüm ki, mən Allahdan qorxuram və Onun hər şey edə biləcəyinə inanıram. Bəs mən həqiqətən inanırdım? Və ya Müqəddəs Kitabı öz iradəmlə oxuyurdum? Yoxsa sırf başım dinc olsun, Allahın qəzəbinə uğramayım deyə? Beləliklə Ona olan iman məndə qorxu yaratdı. Bəs bu qorxu düzgün tərzdə olan qorxudu? .